Bol u leđima ili leđni bolni sindrom iskusi ogroman procenat opšte populacije bar jednom u toku života (75-85% stanovništva).

U velikom procentu slučajeva leđnog bolnog sindroma ne može se postaviti konkretna dijagnoza, odnosno otkriti tačan generator bola. Bol u leđima može biti uzrokovan istezanjem mišića i ligamenata kičmenog stuba, povredom međupršljenskih diskova i zglobova, iritacijom nerava koji su u bliskom odnosu sa kičmenim stubom. Uzrok mogu biti i ozbiljnija stanja, kao što su prelomi pršljenova i tumorski procesi na kičmenom stubu.

Ukoliko se bol u leđima održava nekoliko nedelja, pre intenzivnijeg lečenja neophodno je najpre isključiti ozbiljnija oboljenja, tzv. crvene zastave, a to su prelomi, tumori, infekcije kičmenog stuba i teži deformiteti.

Tokom prve 4 nedelje trajanja tegoba najčešće nije potrebno sprovoditi radiološke preglede (skener, magnetna rezonanca).

Oko 90% pacijenata će u toku prvih mesec dana osetiti značajno poboljšanje uz pomoć medikamenata i fizikalne terapije. Intenzivnije tegobe se dobro kontrolišu nesteroidnim antiinflamatornim lekovima i lekovima protiv spazma mišića, kao i fizikalnom terapijom. Ukoliko su tegobe uporne epiduralna injekcija kortikosteroida (ESI) može značajno ublažiti tegobe ili dovesti do potpunog olakšanja.

Odmor u krevetu preko 3-4 dana može imati više štete nego koristi i poželjno je vratiti se uobičajenim aktivnostima što je pre moguće.

Pacijenti kod kojih se tegobe održavaju i pored svih prethodno navedenih mera lečenja u dogovoru sa lekarom treba da razmotre i opcije koje nudi hirurgija kičmenog stuba.