Degenerativna oboljenja kičme predstavljaju rezultat višegodišnjeg udruženog delovanja niza faktora, koji utiču na postepeno oštećenje struktura kičmenog stuba.
Uzroci tegoba vezanih za kičmeni stub uglavnom leže u modernom načinu života. Degenerativne promene na kičmi počinju da se razvijaju u najranijem životnom dobu. Gotovo cela odrasla populacija pati od određenog stepena degenerativnih promena na kičmenom stubu, a njihova težina zavisi od naslednih faktora, načina života i opterećenja kojima smo izloženi na radnom mestu.
Iako se najčešće može čuti u svakodnevnom životu da se bolovi u kičmi i išijas vezuju za diskus herniju, radi se zapravo o grupi oboljenja, koja su najčešće lokalizovana u lumbalnom i vratnom delu kičme, a u okviru njih razlikujemo:
– diskus herniju,
– spinalnu stenozu (suženje kičmenog kanala),
– skoliozu i kifozu (poremećaj krivine kičmenog stuba),
– nestabilnost kičmenog stuba i spondilolistezu (skliznuće pršljena).

Diskus hernija je često početak ozbiljnijeg degenerativnog oboljenja kičme. Označava promene u međupršljenskom disku koje dovode do izlaska materijala diska iz međupršljenskog prostora i na taj način dolazi do pritiska na kičmene nerve i/ili kičmenu moždinu. Pacijenti usled diskus hernije imaju bolove u regiji kičmenog stuba, koji se pruža niz ruku ili nogu praćen osećajem trnjenja i mravinjanja. Kod manjeg broja pacijenata može doći i do otkazivanja mišićne funkcije, što može biti razlog i za hirurško lečenje.
Spinalna stenoza predstavlja suženje kičmenog kanala usled niza degenerativnih promena, a rezultat toga je pritisak na grupu nerava ili kičmenu moždinu, koji prolaze kroz kičmeni kanal. Pacijent može osetiti bol i trnjenje u rukama i nogama, izmenjene reflekse, a u odmaklim fazama bolesti i slabost ekstremiteta.
Skolioza i kifoza predstavljaju krivljenje kičme u stranu i/ili u pravcu napred-nazad. Često kod ovih pacijenata nema spolja vidljivih očiglednih znakova, a vrlo često pacijenti imaju dobro držanje što otežava blagovremenu dijagnostiku. Glavna tegoba pacijenta je bol u leđima, a često se javlja i bol u regiji kukova. Teži deformiteti mogu izazvati i probleme u funkcionisanju unutrašnjih organa.
Spondilolisteza predstavlja skliznuće pršljena sa njegove normalne pozicije, a to može dovesti do intenzivnog bola sa poremećajem funkcije kičmenih nerava. Najčešće se dešava u nivou četvrtog i petog lumbalnog pršljena. Bol tada nastaje usled prekomerne mobilnosti kičmenog pršljena i posledične iritacije obližnjih nerava, kao i kompresivnog efekta na nerve usled suženja kičmenog kanala.

Dijagnostika za sva ova oboljenja ja zajednička, počinje sa pregledom lekara, a dopunjuje se radiodijagnostičkim metodama – radiografijom, skenerom i magnetnom rezonancom.
Početak lečenja je takođe sličan i podrazumeva medikamentoznu terapiju, fizikalnu terapiju, promenu načina života, redukciju telesne mase, interventne procedure u okviru terapije bola.
Kod težih oblika degenerativnih oboljenja kičme, pogotovu kada postoji oštećenje funkcije mišića savetuje se operativno lečenje.